|
| |
|
Aanwijzingen voor planten en verzorgen: RHODODENDRON
Rhododendrons verlangen een zure, venige of zanderige standplaats, met een hoog humusgehalte. Kalkhoudende grond is ten enen male ongeschikt. Als U op minder geschikte grond toch Rhododendrons wilt planten, zal de grond sterk aangepast en verbeterd moeten worden. Dit kan gebeuren met veel tuinturf, humusrijke zuur reagerende compost en met naaldengrond of gecomposteerde boomschors, vooral van sparren en pijnbomen. De zuurgraad moet eigenlijk niet hoger zijn dan ongeveer 4,5 tot 5. Rhododendrons mogen niet al te diep worden geplant, de plantgaten moeten ongeveer net zo diep zijn als de kluit dik is, plus 5 cm. Rhododendrons wortelen aan de oppervlakte, en daarom dient er een laagje goede grond op de wortels te zijn (en te blijven).
De winterhardheid van de verschillende Rhododendrons is zeer uiteenlopend. Vermijd plaatsen met veel tocht. Hoe groter de bladeren zijn hoe meer schaduw ze nodig hebben. Planten in de volle zon heeft alleen succes als de plant meer water kan opnemen dan hij verdampt. Op zandgronden is dat vrijwel nooit het geval, op laagveen doorgaans wel.
Na de bloei dienen de uitgebloeide bloemen uitgebroken te worden. Dit gaat gemakkelijk door de bloemtrossen te buigen. De tros breekt dan af op het kurklaagje onder de bloemtros. Met deze handelwijze ontwikkelen zich meer nieuwe groeiknoppen en uw plant verspilt geen energie aan overbodige zaadvorming.
Er moet zo weinig mogelijk gesnoeid worden, en vooral niet door dikke takken. Als uw Rhododendron te kaal is geworden, of anderszins niet mooi is, kan men beter de plant opruimen en een andere planten.
Afdekken met sparretakken en dergelijk materiaal is aan te bevelen in strenge winters. Vooral in februari kan het sterk vriezen en wintergroene Rhododendrons verdampen dan wel, maar nemen geen nieuw water op (de grond is een grote ijsklomp!).
Het is van belang goed op te letten, dat U geen taxuskevers in uw Rhododendron-aanplant heeft. Deze grijze kevers zijn nachtdieren, kunnen niet vliegen en vreten halve cirkeltjes uit de bladrand. Dit is gemakkelijk te constateren, als men het maar weet. De larven zijn echter het gevaarlijkst. Ze zitten in de grond en vreten de schors van uw planten weg, soms worden de planten helemaal 'geringd', waar door ze afsterven. Bestrijding is tamelijk moeilijk. Het beste middel is eigenlijk heel eenvoudig. Leg stukken ruwe plank op de grond onder uw planten. De kevers kruipen daar vaak onder omdat het aan het eind van de nacht koud wordt. Sta vroeg op en keer de planken voorzichtig om. Trap de kevers dood, die aan de plank zitten. Herhaal dit tot u geen kevers meer vangt. Dit huismiddel wordt ook in de kwekerijen toegepast.
Een tweede ziekte is een verwelkingsziekte (Phythophtora). Hieraan is weinig te doen, omdat het kwaad al geschied is wanneer men het ziet. Het is een bodemschimmel, die virulent wordt bij warm en benauwd weer gedurende langere tijd. In tuinen komt het maar zelden voor. Nachtvorst in mei kan ook schade doen, vooral de bloemen kunnen dan bevriezen. De planten herstellen zich echter vrijwel altijd.